Anathema stemt alles behalve PVV
Met veel bombarie heeft Erwin, webmaster van ConservatismeWeb, opgeroepen om op de PVV te stemmen. Erwin maakt duidelijk deel uit van een conservatief-nationalistische beweging die de progressieve hoogvliegerij van Brussel hekelt en oproept tot sterkere geworteldheid in cultuur en natie. Terecht wijst hij op gebrek aan gedeelde identiteit, een ‘wij-gevoel’.
Bondgenootschappen kunnen alleen opportunisme ontstijgen wanneer ze als fundament gedeelde beschaving en gedeelde belangen hebben. Deze pilaren hebben tweehonderd jaar geleden al voor een voorheen ongekend lange vredestijd gezorgd. In het Congres van Wenen waren de zes grootmachten Engeland, Frankrijk, Pruisen, Rusland en Oostenrijk verenigd in afkeer van revolutie en behoud van traditionele instituties. Het was een buitengewoon succesvolle convergentie van beschaving en belangen die voor veertig jaar vrede zorgde.
De Europese Unie mist vaste grond onder de voeten: in steeds mindere mate rust het op een fundament van beschaving en belangen. Beschaving is door cultureel verval – dat al door Spengler en Huizinga beschreven wordt en niet louter de soixante-huitards te verwijten valt – aan het afbrokkelen. Het enige wat de Portugese boer en Finse zakenman deelden, de christelijke religie, is goeddeels verdwenen, soms nog wel aanwezig in de hoofden, maar bijna altijd verbannen uit de politiek. Het christendom is niet meer het kader waarbinnen een politieke gemeenschap rechtvaardigheid tracht te realiseren.
Belangen lopen in de EU steeds meer uiteen. Op politiek-strategisch vlak is er niet meer de gedeelde dreiging van de Sovjet-Unie, en op economisch vlak niet meer een gezamenlijk streven naar economische wederopbouw. IJsland en Turkije, beiden aspirant-leden, hebben weinig belang in eenzelfde beleid vanuit Brussel. Het is dan ook ten zeerste de vraag of hun samenwerking stand kan houden. Want niet alleen staan ze cultureel mijlenver van elkaar, ook is het onwaarschijnlijk dat ze in de toekomst eenzelfde antwoord kunnen en willen geven op het gevaar Rusland.
Om terug te komen op de PVV: bij deze partij sluimert ergens een besef dat een EU zonder cultureel fundament gedoemd is te falen. Die gedeelde ondergrond vindt de PVV echter niet in de klassiek-christelijke beschaving zoals wij die in de Romeinse res publica en christelijke democratie (kerkgemeenschap at large), maar in het Verlichtingsliberalisme en de daaruit voortvloeiende culturele revolutie van de jaren zestig. In dit denken vinden wij niet het prudente conservatisme van Metternich, maar louter liberaal egocentrisme. Daarin zijn de enige gedeelde waarden ‘vrijheid van meningsuiting’, ‘respect voor het individu’ en andere holle frasen. Met de klassiek-christelijke beschaving heeft het niets te maken.
De Europese Unie van de PVV is een lege huls. Daarin mag economisch beleid gemaakt worden, maar niet samenwerking tot stand komen op basis van een gedeelde visie op beschaving. Het motto is voor natiestaten dan vooral ‘doe wat je wil, val mij niet lastig’. Niet alleen druist dit tegen de politieke werkelijkheid in, ook leidt het tot juist de chaos die Wilders en zijn personeel lijken te vrezen. Want het eindstation van liberalisme is niet individuele vrijheid en veiligheid, maar een grote overheid en erosie van het social fabric.
Met de Europese Unie zijn wij een weg ingeslagen naar meer samenwerking. Wij zijn nu ‘path dependent’: we kunnen niet terugkeren of afwijken zonder grote schade aan te richten. Zo hebben we gekozen voor vrij verkeer van diensten, goederen en personen. Deze maatregel heeft ons veel welvaart geschonken, maar ook kwetsbaar gemaakt. Bijvoorbeeld voor free riders van buiten Europa die wel profiteren maar niet bijdragen. Bestrijding van deze parasieten kan alleen met beleidsmatige en juridische samenwerking.
In Europa gaan wij samen op weg. Nu we van elkaar afhankelijk zijn geworden, moeten we niet bang zijn om op elkaar te vertrouwen en met elkaar te bouwen. Niet omdat we met de Griek en de Ier zoveel verwantschap voelen, maar omdat together we stand, divided we fall.
